اين آيات قرآنيّه كه با جان انسان گفتگو دارد و با باطن انسان تكلّم مىكند چگونه افرادى را از متفكّرين و مدرّسين و معلّمين مكتب فلسفه و استدلال دعوت به تعبّد و مراقبه و محاسبهء نفس نموده تا با اخلاص در عمل براى رضاى خدا طبق كلام رسول خدا : من أخلص للّه أربعين صباحا ظهرت ينابيع الحكمة من قلبه إلى لسانه « 1 » و « 2 » ، چشمه‌هاى جوشان معارف الهيّه از منابع دل آنها جارى و بر زبان آنها سارى شده و بالاخره سيل خروشان انديشه‌ها و الهامات و واردات رحمانيّه از كانون وجودشان به حركت درآمده است . فخر فلاسفهء شرق ، بلكه افتخار فلاسفهء عالم ، صدر المتألّهين شيرازى پس از گذراندن عمر خود را در حكمت متعاليه ، در پايان ،

--> ( 1 ) - اين حديث شريف به طرق عديده از رسول خدا روايت شده ، با عبارات مختلف و مضمون واحد ، و در « احياء العلوم » ج 4 ص 223 و تعليقهء آن در ص 191 و در « عوارف المعارف » مطبوع در حاشيهء « احياء العلوم » ج 2 ص 256 بيان شده است . و در كتب شيعه در « عيون اخبار الرضا » ص 258 و « عدّة الداعى » ص 170 و « اصول كافى » ج 2 ص 16 وارد شده است . و روايت وارده در « عيون » با اسناد خود از حضرت امام رضا عليه السلام از پدرشان از جدّشان از حضرت محمّد بن على الباقر از پدرشان حضرت سجّاد از جابر بن عبد اللّه انصارى از امير المؤمنين عليه السلام چنين است كه قال رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله : ما اخلص عبد للّه اربعين صباحا الّا جرت ينابيع الحكمة من قلبه على لسانه . ( 2 ) - [ هر كس چهل روز ( خود و كار خود را ) براى خداوند خالص كند چشمه‌هاى حكمت از دلش بر زبانش ظاهر گردد ] .